Publikacja „Więcej niż piąta broń. Między wojną a pokojem, organizacja, personel i sprzęt polskiego lotnictwa wojskowego w latach 1921-1925” autorstwa dr. Mariusza Niestrawskiego to monografia szczegółowo opisująca proces formowania i profesjonalizacji polskiego lotnictwa wojskowego po zakończeniu walk o granice. Książka dogłębnie analizuje następujące filary polskiego lotnictwa tego okresu: •Organizacja i struktura: Okres ten charakteryzował się przechodzeniem ze struktur wojennych na pokojowe. Lotnictwo początkowo było podporządkowane Departamentowi Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych, by w 1924 roku przekształcić się w samodzielny Departament Lotnictwa. Kluczowym elementem było tworzenie pierwszych pułków lotniczych (np. w Warszawie, Toruniu, Poznaniu, Krakowie i Lidzie). •Personel i szkolnictwo: Publikacja opisuje trudy związane ze standaryzacją wyszkolenia pilotów i obserwatorów oraz włączeniem do służby oficerów pochodzących z różnych zaborów (armii austriackiej, niemieckiej i rosyjskiej). Znaczącą rolę odegrały wówczas otwierane ośrodki szkoleniowe, w tym słynna Niższa Szkoła Pilotów w Bydgoszczy czy Szkoła Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Krośnie. •Sprzęt i uzbrojenie: Autor szczegółowo omawia proces unifikacji parku maszynowego. W latach 1921-1925 polskie lotnictwo korzystało głównie z maszyn pochodzących z demobilu i zakupów zagranicznych (m.in. myśliwce Spad S.VII i Spad S.XI, samoloty rozpoznawcze i bombowe Breguet XIV, Potez XV czy Salmson 2), powoli kładąc podwaliny pod rozwój własnego przemysłu lotniczego i wprowadzając pierwsze konstrukcje produkowane na licencji w kraju. Książka stanowi kompleksowe podsumowanie okresu stabilizacji, który przygotował polskie lotnictwo do wyzwań drugiej połowy lat 20. i 30. XX wieku.